Parkconcert

 Er was 'gevraagd' of ik zin had om voor het werk naar een parkconcert te gaan. Er moest iemand het werk vertegenwoordigen. Netwerken is nou niet bepaald mijn sterkste kant, sterker nog die kant heb ik helemaal niet. Maar het kwam mij nu ook wel goed uit omdat ik ook wat uren in te halen had vanwege dat gesprek tussen mijn ouders, ik en hun casemanager. Aan de andere kant was ik ook wel erg nieuwsgierig want Way.lon zou komen spelen. Hij zou dan samen met een orkest spelen. Het orkest was de hoofdmoot en Way.lon was het 'extraatje'. Ik wilde Way.lon wel eens live horen. 

Ik besloot te gaan en schreef mij via de uitnodiging in, een week later kreeg ik de bevestiging en zaterdag 18 juli ging ik naar het park. Het was heerlijk weer, niet te warm, droog en op sommige momenten brak de zon door de wolken. Ik zag een van de initiatiefnemers rondlopen en vroeg waar ik mij moest melden om de gereserveerde stoel te bemachtigen. Op deze manier wist hij ook dat er een vertegenwoordiger van mijn werk aanwezig was. Netwerk moment, check. 

Op naar de tent voor het aanmelden en na het opzoeken en checken van mijn aanmelding kreeg ik een stoelnummer toegewezen. Zo, dat was ook geregeld nu eerst maar eens kijken wat er hier werd verstaan onder een versnapering. Ik nam een colaatje (ben nu eenmaal geen alcohol persoon) en ging op zoek naar mijn stoel. De stoel stond bijna achteraan en een beetje in het midden, helemaal niets mis mee. Ik zag alles redelijk goed en strikt genomen ging het om de muziek en dat hoorde je overal goed in het park want er hingen overal speakers. 

Het was echt heel druk maar omdat ik een van de genodigden was had ik dus gelukkig een gereserveerde stoel. Lekker! Het weer was perfect, de muziek was goed, het orkest was erg goed en Way.lon zong uitstekend live. Leuke country songs, een beetje van hemzelf en een beetje van Johnny Cash. Overigens was het concert gratis, de rest van de bezoekers moest echter wel op het gras plaatsnemen. 

Ze begonnen op tijd en eindigden ook netjes op de afgesproken tijd. Voor dat ik het wist, stroomde iedereen uit de gereserveerde zone. Ik was een beetje in dubio, waar nu naar toe, netwerken? maar waar was dat nou en wat doet men dan zo al voor wat betreft dat netwerken. Eerst de ene tent bekeken maar daar werd alleen drank geschonken en liep men al weer weg. Waar was het nou, de andere tent was ook zo goed als leeg. Uiteindelijk vertrok ik maar (vond ik ook niet zo heel erg) en terwijl ik op de fiets stapte en langs het park reed zag ik dat ik een tent had gemist maar of daar mensen in stonden weet ik niet want er stroomden nog steeds veel mensen uit het park dus heel goed kon ik het niet zien. 

In ieder geval heb ik genoten, het was leuk, gezellig en de sfeer was uitstekend. 

Vacature 'gemist'

 Afgelopen april is er op onze interne website een vacature geplaatst. Die heb ik compleet gemist, ik was namelijk behoorlijk ziek die week. Ik kijk regelmatig op onze interne website maar deze vacature was inmiddels al weer zover naar achteren gegaan dat ik die heb gemist. Het betrof een aanvulling op mijn functie. Er is mij niets gevraagd of gezegd. Er is bijvoorbeeld ook niet gezegd, he waarom heb jij niet gesolliciteerd. Niets van dat alles. Maar goed, ik heb de vacature gemist en dat is mijn fout.

Bij mijn interne sollicitatie gesprek werd er gezegd dat het niet meer dan 16 uur kon worden en dat eventuele uitbreiding in de toekomst mogelijk was. Nu is het vreemde dan deze 'nieuwe' functie perfect mijn functie aanvult, dezelfde functie waarvan nog geen 8 maanden geleden werd gezegd nee het kan niet meer dan 16 uur worden. Deze 'nieuwe' functie gaat dus naar een collega en zij krijgt zonder problemen 32 uur, hoeft geen weekenden meer te werken en zelfs 1 dag thuis mag werken. 

Dat ik de vacature heb gemist is nogmaals mijn eigen fout, dat neem ik niemand kwalijk. Dat ineens alles mogelijk is zit mij wel dwars. Ik moest maar genoegen nemen met 16 uur en hopen op uitbreiding in de toekomst. Daar ben ik zeer teleurgesteld in. Mijn afdelingshoofd was het er ook niet helemaal mee eens is en is gaan vragen hoe, wat en waarom en of het niet anders had gekund. Maar blijkbaar heeft zij ook niets meer kunnen doen. Ik heb aangegeven dat ik zeer teleurgesteld ben in de gang van zaken en dan met name tegen mij zeggen dat het maar voor 16 uur kan om vervolgens nog geen driekwart jaar later er 32 uur voor iemand anders uit te persen. 

De collega in kwestie neem ik niets kwalijk, ze is een zeer extraverte persoonlijkheid en praat graag en goed met iedereen en alles. Ik ben nu eenmaal zo niet in elkaar gezet, dat geeft niets maar in dit geval heb ik eigenlijk voor het eerst het gevoel dat mijn introverte natuur in mijn nadeel heeft gewerkt. En dat neem ik ze wel kwalijk. Dat heb ik ook tegen mijn afdelingshoofd gezegd, introverte mensen hebben net zoveel talent als extraverte mensen. 

Mijn afdelingshoofd wist ook niet goed hoe ze het moest uitleggen want ook zij had hiervoor geen goede verklaring. Het was een zooitje kwamen we samen tot de conclusie. Ik moet dit even verwerken maar ik ga nog wel om uitleg vragen bij de directrice. Eerst tegen mij zeggen kan niet meer dan 16 uur en dat er in de toekomst uitbreiding van uren mogelijk is om vervolgens nog geen 8 maanden later 32 uur aan iemand anders te 'geven'. Eerst moet ik dit even verwerken. Ik ben zwaar teleurgesteld. 

Het gesprek inmiddels gehad en het kwam er op neer dat de nieuwe functie maar tijdelijk is (1 jaar) en ja, eigenlijk had ik wel gelijk er waren inderdaad fouten gemaakt maar dat werd niet echt hardop uitgesproken. Meer uren in de toekomst zou wel mogelijk zijn. Het was een redelijk positief gesprek maar wel een met kanttekeningen. Achteraf denk ik nu, je verteld mij nu hetzelfde als wat je nog geen jaar geleden ook al meldde. Eerst nu maar eens zien of er ook daden achter de woorden aankomen. 

2 salarisstroken dl.2

 Nou, de oplossing die ze bedacht hadden gaat niet werken. Het rooster waarmee we op mijn afdeling werken werkt nou niet bepaald mee. Ze kregen het salaris wel op 1 salarisstrookje maar dan was ik het overzicht kwijt over mijn verlofuren (tja, en die zijn wel belangrijk voor mij) Dus het gaat niet door. Hierdoor pakte ik gelijk door en dezelfde week besloot ik de arbeidskorting van 1 van de salarisstroken stop te zetten zodat ik bij de belastingaangifte van volgend jaar voor wat betreft 2026 geen hartverzakking krijg omdat ik het de weinig betaalde loonbelasting moet bijbetalen.

Het is echt een amateuristisch gedoe hoor. Ik wordt er zo moe van, constant gezeik. Ze willen nu naar een nieuw systeem overstappen waarbij ook het rooster voor de baliediensten wordt geaccepteerd door de het salarissysteem zodat ze alles in een systeem kunnen onderbrengen. Dus verlofuren registratie, verschillende functies en ga zo maar door. Ik hoop dat dit er dan maar snel doorheen komt dat zou mij een hoop gezeur schelen. 

Hopelijk valt de schade v.w.b. het terugbetalen volgend jaar nog een klein beetje mee. Ik heb net deze week de definitieve belastingaangifte teruggekregen, daar zat dus al een klein beetje die salaristoestanden in. Afgelopen oktober ben ik immers begonnen in de nieuwe functie en betaal ik dus te weinig loonbelasting. Ik kon 2025 nog compenseren met met helaas hoge kosten voor medische toestanden. Sterker nog, ik krijg maar liefst €33 euro terug van de belasting. Maar die hoge medische kosten heb ik dit jaar (hopelijk) niet. (ik heb geen zin in nog een wortelkanaalbehandeling)

Boodschappen Juli 2026

 25 juni 2026; Nettorama €39,86. IJskoffie in de aanbieding dus daar lekker wat van meegenomen. Ook paturain was in de aanbieding en die had ik net nodig voor een recept. Tevens honig basis voor de roerbak mie in de aanbieding. 

2 Juli 2026, Nettorama €34,73. Blikjes velderwtjes in de aanbieding, 3 meegenomen.

8 Juli 2026 Nettorama; €8,04 Ik moest iets halen wat ik vergeten was in de weekboodschappen en dan haal je nog net even wat meer dan noodzakelijk. (vandaar dat ik heel weinig in de supermarkt kom, ik loop daar dan van een beetje van dit, beetje van dat. Het lijkt de ac.tion wel)

9 Juli 2026 Nettorama; €42,86. IJs in de aanbieding, zalm in de aanbieding en ook diepvriesfruit was in de aanbieding. Ik heb dus vrij veel ingeslagen en dat was ook te zien aan de hoogte van de weekboodschappen. 

16 juli 2026 Nettorama €38,73 Het lekkere brood was in de aanbieding dus meegenomen. Ook de zalm was in de aanbieding en ook nog de kipschnitzel. 

Totale boodschappen €164,22 Toch nog een duurdere maand dan ik dacht. 

Zorgen

 Ik had jullie al verteld dat de laatste tijd mijn moeder in de lappenmand zit. Vorige week belde ze heel vroeg op (06.30) en meldde ze dat ze overspannen was of een burn-out had. Ze zat te bibberen van de stress. Ik heb geprobeerd haar moed in te spreken maar wat moet je doen of liever gezegd wat kan je doen. In ieder geval gaan we proberen mijn vader voor een derde dag onder te brengen bij de dagbesteding. Hierdoor wordt ze meer ontlast. Maar of mijn vader dat wil is de vraag, soms is hij enthousiast en soms ook weer niet. Hij komt altijd moe thuis van de dagbesteding omdat hij daar niet wil rusten (en dat wel moet maar niet voldoende doet)

Afgelopen maandag hadden we een gesprek met de casemanager en ik ben daar bij geweest, mijn broer en zus konden beiden niet. Mijn broer kwam uit de nachtdienst en mijn zus, geen idee maar ze kon niet. 

De ouderenzorg is zo uitgehold de afgelopen jaren dat er weinig meer mogelijk is. De laatste optie is dat hij wordt opgenomen en dat willen ze allebei niet. Dat willen we allemaal niet. Bovendien is hij daar nog te goed voor. Ik denk dat mijn moeder zich eenzaam voelt, elke keer ziet ze hem natuurlijk een stukje verder achteruit gaan en steeds meer moet ze alles alleen doen en dat is ze niet gewend. Ze kan niets meer overleggen, hij doet niet meer mee. Hij functioneert nog maar er is niemand thuis. Hij herkent iedereen maar het komt niet meer binnen. Elke keer sterft er een heel klein stukje van hem verder af. Je rouwt om iemand terwijl de persoon nog aanwezig is maar wordt zo langzaam aan een lege huls van wat eens je echtgenoot was (of in mijn geval mijn vader)

Gesprek als zeer positief ervaren. Ik ben er wel achter ze beide niet helemaal de waarheid vertellen tegen de casemanager en ik deed dat wel. De casemanager wist mijn moeders gevoelens zo goed te verwoorden dat mijn moeder spontaan in huilen uit barste. Ze zag dat ze werd begrepen en dat het helemaal niet erg is om te voelen wat ze voelt. Het constant AAN staan, zo veel zorgen hebben over, waar is hij, wat doet hij, komt hij wel terug, kan hij dat wel en ga zo maar door. Ze kan zichzelf niet meer UIT zetten op de momenten dat dit wel mogelijk is. Ze is 24/7 met hem bezig en dat breekt haar nu op. Dat zag mijn vader en die kreeg het ook te kwaad. Hij kreeg echter nu wel een klein beetje door (dat blijft niet hangen maar wel op dat moment) Doordat hij haar graag wil helpen wil hij wel een derde dag naar de dagbesteding. De casemanager gaat dat proberen zo snel mogelijk te regelen. 

Ook laten we hem op de lijst voor langdurige zorg zetten, dat gaat niet meer via de gemeente maar via de rijksoverheid. We hoeven daar op dit moment nog niets mee, het zorgt er alleen voor dat hij op een wachtlijst komt te staan. Dan is hij in ieder geval bekend mocht het nu acuut erger worden dan weten ze wie hij is en kan hij eventueel met spoed in een instelling worden opgenomen maar laten we hopen dat dit niet gebeurt en dat hij in het bijzijn van zijn vrouw komt te overlijden en niet in zo'n troosteloze instelling. (al doen ze daar nog zo hun best het is niet thuis) Maar goed, zover is het hopelijk nog lang niet.

Al met al was het een goede klote dag, beetje rare uitdrukking maar het klopt wel zo'n beetje. Het was zeer informatief, er wordt wat gedaan met de zorgen rondom mijn ouders maar het was een klote dag omdat je ziet hoe kwetsbaar je ouders zijn.