Afgelopen april is er op onze interne website een vacature geplaatst. Die heb ik compleet gemist, ik was namelijk behoorlijk ziek die week. Ik kijk regelmatig op onze interne website maar deze vacature was inmiddels al weer zover naar achteren gegaan dat ik die heb gemist. Het betrof een aanvulling op mijn functie. Er is mij niets gevraagd of gezegd. Er is bijvoorbeeld ook niet gezegd, he waarom heb jij niet gesolliciteerd. Niets van dat alles. Maar goed, ik heb de vacature gemist en dat is mijn fout.
Bij mijn interne sollicitatie gesprek werd er gezegd dat het niet meer dan 16 uur kon worden en dat eventuele uitbreiding in de toekomst mogelijk was. Nu is het vreemde dan deze 'nieuwe' functie perfect mijn functie aanvult, dezelfde functie waarvan nog geen 8 maanden geleden werd gezegd nee het kan niet meer dan 16 uur worden. Deze 'nieuwe' functie gaat dus naar een collega en zij krijgt zonder problemen 32 uur, hoeft geen weekenden meer te werken en zelfs 1 dag thuis mag werken.
Dat ik de vacature heb gemist is nogmaals mijn eigen fout, dat neem ik niemand kwalijk. Dat ineens alles mogelijk is zit mij wel dwars. Ik moest maar genoegen nemen met 16 uur en hopen op uitbreiding in de toekomst. Daar ben ik zeer teleurgesteld in. Mijn afdelingshoofd was het er ook niet helemaal mee eens is en is gaan vragen hoe, wat en waarom en of het niet anders had gekund. Maar blijkbaar heeft zij ook niets meer kunnen doen. Ik heb aangegeven dat ik zeer teleurgesteld ben in de gang van zaken en dan met name tegen mij zeggen dat het maar voor 16 uur kan om vervolgens nog geen driekwart jaar later er 32 uur voor iemand anders uit te persen.
De collega in kwestie neem ik niets kwalijk, ze is een zeer extraverte persoonlijkheid en praat graag en goed met iedereen en alles. Ik ben nu eenmaal zo niet in elkaar gezet, dat geeft niets maar in dit geval heb ik eigenlijk voor het eerst het gevoel dat mijn introverte natuur in mijn nadeel heeft gewerkt. En dat neem ik ze wel kwalijk. Dat heb ik ook tegen mijn afdelingshoofd gezegd, introverte mensen hebben net zoveel talent als extraverte mensen.
Mijn afdelingshoofd wist ook niet goed hoe ze het moest uitleggen want ook zij had hiervoor geen goede verklaring. Het was een zooitje kwamen we samen tot de conclusie. Ik moet dit even verwerken maar ik ga nog wel om uitleg vragen bij de directrice. Eerst tegen mij zeggen kan niet meer dan 16 uur en dat er in de toekomst uitbreiding van uren mogelijk is om vervolgens nog geen 8 maanden later 32 uur aan iemand anders te 'geven'. Eerst moet ik dit even verwerken. Ik ben zwaar teleurgesteld.
Het gesprek inmiddels gehad en het kwam er op neer dat de nieuwe functie maar tijdelijk is (1 jaar) en ja, eigenlijk had ik wel gelijk er waren inderdaad fouten gemaakt maar dat werd niet echt hardop uitgesproken. Meer uren in de toekomst zou wel mogelijk zijn. Het was een redelijk positief gesprek maar wel een met kanttekeningen. Achteraf denk ik nu, je verteld mij nu hetzelfde als wat je nog geen jaar geleden ook al meldde. Eerst nu maar eens zien of er ook daden achter de woorden aankomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten