Enige tijd geleden hadden we via een vrijwilligersorganisatie een 'oppas' voor mijn vader geregeld zodat mijn moeder er 1 ochtend per week zelf op uit kon. Dan ging ze naar een vriendin, ze kon naar haar zus, ze kon eens lekker ergens gaan winkelen zonder op de tijd te letten. Met andere woorden, ze kon eens lekker aan haarzelf denken.
De middag na de eerste ochtend appte ik haar om te vragen hoe het was gegaan. Ze had genoten meldde ze, ze was een ander mens, even erop uit, even ergens anders dan de muren van hun seniorenwoning of een supermarkt.
Soms breng ik in het weekend eten mee omdat ik daar dan lunch, normaal regelt mijn moeder de maaltijd maar met name de laatste weken zorgde ik dat ik wat meenam. Als ik dan had gekookt dan kookte ik in dat geval extra zodat zij niet hoeft te koken.
Inmiddels was het ook zover dat mijn vader niet meer at of dronk. Het begon met af en toe niet eten maar uiteindelijk is hij helemaal gestopt. Het ging toen snel achteruit en werd er afgelopen weekend besloten om hem morfine te gaan geven tegen de pijn en de onrust in zijn lijf. Hij viel na wat onrustige bewegingen na een klein half uurtje in een diepe slaap en is daar niet meer uitgekomen.
Uiteindelijk overleed hij gisteren dinsdag 17 november om 01.00, hij werd 89 jaar
Wat een bewogen periode en veel sterkte met dit verlies.Ik weet ook nog dat ik maar moeizaam los kwam van de mantelzorg.. Wat zal het anders voor jullie zijn en voelen. Hoop dat jullie een mooie warme uitvaart mogen beleven (als je daar tenminste voor kiest, niet iedereen wil dat).
BeantwoordenVerwijderenJa, dat was een wens van hem (hun) dus daar zorgen we voor.
Verwijderen