Conform CAO begon het jaar met een verhoging van het salaris van maar liefst 1%. Een enorme vooruitgang, dat zie je zo. Normaal gesproken zou dat betekenen dat ik ongeveer zo'n 15 euro er bij krijg. Peanuts maar ook daar was ik blij om, alle kleine beetjes tellen immers mee. Wat zeg ik zou er nog steeds blij mee zijn.
Wat ik mij nu pas realiseer, als je meer verdiend (en dat doe ik sinds oktober 2025) krijg je dus ook meer geld voor die 1% en dat betekent in de praktijk dat dit ongeveer 40 euro per maand is. Wauw, dat had ik niet verwacht. Nu nog steeds heb ik het gevoel dat ze het elk moment weer af kunnen pakken, waarom denk ik dat nou. Na mijn 'promotie' waren er nog wat collega's die andere (deeltijd) functies kregen aangeboden en die kregen de deksel op hun neus qua salarisverhoging.
Een heeft het geaccepteerd onder het mom van, dan maar de ervaring opdoen zodat ik straks ergens anders meer kan verdienen (ze is nog jong) en de ander zit nu thuis die is 'bezweken' door al het 'gezeik' rondom de afdeling. Ik geef haar geen ongelijk, het ging en gaat allemaal zeer vreemd. Naar mijn bescheiden mening hadden ze allebei meer verdiend omdat ze beiden, sinds onze coordinator anderhalf jaar geleden met lichamelijk ziekteverlof (virus) ging taken hebben overgenomen die niet bij hun functie hoorden.
Waarom ik dan wel en ik heb geen idee. Ik ben er zo eentje die zich aanpast en mee vaart op de stromen. Daar kun je wat van zeggen maar daardoor heb ik zoveel 'shit' overleeft. Bovendien ben ik een introvert persoon. Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond. Ik ben niet ambitieus aangelegd. Letterlijk en figuurlijk heb ik tijdens mijn 'sollicitatiegesprek' voor de nieuwe functie gezegd, wordt ik het niet dan even goede vrienden maar ik toch een poging wagen anders zou het blijven knagen waarom ik het niet heb geprobeerd.
Over het algemeen trek ik mijn eigen plan, wat niet wil zeggen dat ik over mij heen laat walsen of tegen de stroom inga. De methode 'als dit binnen mijn cirkel van invloed zit dan kan ik er wat aan doen' is soms uiterst effectief. Soms knal je wel eens tegen de muur met je kop maar dan weet je gelijk weer hoe klein of hoe groot je cirkel van invloed is. Door eenvoudig meer levenservaring krijg je ook in de gaten hoe het in elkaar zit. Misschien ben ik wel afgestompt maar het werkt voor mij.
Ook ik heb het moeilijk gehad het afgelopen jaar maar dat heeft niet met het werk alleen te maken maar met de combinatie, werk, mantelzorg, de overgang en afgelopen jaar ook nog de stress van de verbouwing en het onnodige amateuristisch gedoe rondom mijn nieuwe functie. Het is vaak een combinatie van vele dingen die uiteindelijk iemand de das om doen. (gelukkig dit jaar geen verbouwing en het gedoe rondom de nieuwe functie is ook verholpen dus wat meer rust)
Wat ik ook probeer is gewoon maar 1 stap vooruit te denken, soms is alles wat je kunt doen een stap vooruit zetten en dan moet je dat dan maar doen en accepteren.
In ieder geval heb ik besloten om de verhoging niet weg te budgetteren met betrekking tot nog meer sparen maar gewoonweg nu eens te genieten van wat meer 'spendingmoney' in de maand. Als er wat aan het eind van de maand over is dan budgetteer ik het wel weg. Er is nu genoeg om te sparen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten