woensdag 11 april 2018

Schilderwerk

Na het erin zetten van de dubbele ramen was het de bedoeling dat deze week er zou worden geschilderd. Ik had vrij genomen maar geen schilders. Ik kreeg al aan het begin van de week het vermoeden dat het zou uitlopen dus ik erop af. Nee, het lukt deze week niet meer dat wordt volgende week pas mevrouw. Oke, kan gebeuren. Op het werk min of meer geregeld dat mijn vrije dag werd teruggedraaid en wat schetst mijn verbazing, diezelfde dag bij thuiskomst lag er een briefje in bus met daarop de aankondiging dat ze deze week begonnen. Zucht...vandaag nogmaals met de schilders gepraat, wat is nu bedoeling, nou als het goed is gaan ze morgen schuren en daar hoef ik niet bij te zijn dus gewoon werken dan maar. Werk in kennis gesteld dat ik bij geen tegenbericht gewoon aan het werk ga morgen. Het enige wat ik dan nog moet weten is wanneer er daadwerkelijk geschilderd gaat worden. Dat zoek ik dan wel volgende week uit.

Ik besloot dat de smerige ramen die er net zijn ingezet nu wel eens gelapt mochten worden, ik wilde het eerst niet doen maar aangezien het schilderen lang op zich laat wachten en ik niet langer tegen die ongelofelijk gore ramen wil aan kijken deze vanochtend gedaan. Het bleek dat het maar goed was ook want volgens een van de schilders mocht je ook niet weer te lang wachten om de waterstrepen van de kit eraf te wassen, doordat de zon er op scheen werden ze keihard. Gelukkig was ik nog redelijk op tijd en de strepen lieten zich na enige worsteling goed verwijderen. Ik kan weer letterlijk naar buiten kijken.

Ook kwam deze ochtend nog even mijn zus langs voor een beenmassage. Ze had op het werk de mogelijkheid gekregen om op een zitbal te zitten en dat had ze dan ook gedaan maar gelijk de hele dag omdat het zo lekker zat. Ja, dank je de koekoek...dat moet je opbouwen. Doordat je gedurende de dag kleine correcties uitvoert (dankzij de bal) worden spiertjes die normaal niet echt meedoen nu wel geactiveerd en op de een of andere manier had zich dat in de achterkant van haar been voelbaar gemaakt. Ik heb haar beide achterbenen gedaan want op een gemasseerd been kun je niet lopen, dat past gewoon niet dus allebei de benen. Ik had een paar keer goed de veroorzaker te pakken dus er werd een hoop gekreund en gesteund.

Nu is de rest van de dag voor mezelf en rotzooi ik maar een beetje aan. Even lekker lanterfanten.




zondag 8 april 2018

Dubbele beglazing

Hier zit ik dan, de trotse eigenaar van een woning waar nu overal dubbele beglazing in zit. Oke, als je heel technisch wil worden er zit geen dubbele beglazing in het ruitje van de douche maar dat is een innemieni ruitje.

Donderdag was ik al vroeg op, kleedde me direct om in mijn verfkleren, at snel mijn ontbijt en omdat ik zo vroeg was begon ik direct al met het in de grondverf zetten van mijn halletje. Maar natuurlijk niet voordat ik alles wat in de buurt zou staan van de werkzaamheden had verwijderd of had voorzien van beschermplastic. (en dan bedoel ik met name mijn mooie net nieuwe bank)

De werklui gingen blijkbaar eerst naar een andere bewoner om ea af te spreken maar rond een uur of negen werd er bij mij aangeklopt. Het kon beginnen, er werd eerst handmatig gewerkt en voorzichtig werden de laatste enkele ruiten verwijderd. Daarna begon het drama, het handmatig eruit bikken van de ramen en het frezen van de kozijnen zodat de dubbele ramen er correct in geplaatst konden worden. Een hoop lawaai en ik was blij dat ik nog ergens oordopjes had gevonden dus die werden direct gebruikt.

De verwarming had ik op 12 graden gezet zodat hij niet elke keer zou aanslaan en gelukkig kwam de temperatuur daar niet bij in de buurt. Het weer werkte die dag totaal niet mee, het was die dag echt koud en het regende. Ik was zelf heel druk met schilderen en de klusjesman voelde zich zo schuldig dat hij mij elke keer moest storen dat hij besloot om maar een trap bij het balkon neer te zetten en op deze manier elke keer op het balkon kwam. Ik had hem toch echt gezegd dat ik het helemaal niet erg vond en dat ik met alle liefde aan de kant wilde gaan. (ik was gelukkig ook bijna klaar) Het laatste wat ik wilde doen was hem in de weg lopen.

Na enige tijd was het halletje was klaar en ik zat even in de woonkamer koffie te drinken toen ik de klusjesman de trap op zag komen met van alles in handen en net op het moment dat ik dacht, dat gaat niet goed, donderde hij naar beneden. Ik rende naar de voorkant van de woonkamer en net voordat ik wilde vragen of alles goed was bulderde hij van het lachen. Alles uit zijn gereedschapskist was eruit gedonderd, hij raapte alles weer op en klom weer op de trap. Hij zag gelukkig dat ik klaar was met mijn schilderwerk en werd verstandig en nam nu de binnenweg. (zoals ik hem al had gezegd)

Zoals ik zei, na het handmatige eruit bikken van de ruiten begon het frezen, wat een ongelofelijk herrie zeg en een rotzooi. Ondanks het feit dat men zoveel mogelijk voorzorgsmaatregelen had genomen werd het een enorme rotzooi. Maar goed, hou het einddoel in de gaten mompelde ik tegen mezelf. Eenmaal alles klaar werden de ruiten geplaatst en kon ik langzaamaan beginnen met opruimen. De klusjesman had de veiligheidsstangen die ik heb laten monteren verwijderd en tot onze grote schrik was een van de schroefjes kwijt, we hebben met z'n tweeën op de knieën alle zaagsel door zitten kijken want zonder schroefje is die veiligheidsstang niets meer waard, die schuif je dan zo aan de kant. Gelukkig vond de klusjesman het net voordat we het zaagsel wilde weggooien dus die ramp werd afgewend.  (wat zo'n klein schroefje van nog geen halve centimeter te weeg brengt)

Even later werd alles afgekit, opgeruimt en vertrok de klusjesman rond een uur of drie. Direct daarna ben ik begonnen met schoonmaken en rond een uur of vijf was ik daar mee klaar. Ik mocht de ramen gedurende 2 dagen niet schoonmaken omdat de kit moest drogen. Aangezien ze volgende week alles gaan schuren en schilderen heb ik maar besloten die helemaal niet te doen en pas nadat alles is gedaan de hele voorkant een grondige beurt te geven.

Die avond merkte ik het direct, de slaapkamer is een stuk stiller en normaal hoor ik altijd heel lichtjes het verduisterende rolgordijn tikken tegen de verwarming, zo tochtte het daar maar nu....stilte niets meer. Ik denk dat ik heel veel plezier ga krijgen van de dubbele beglazing, minder geluid maar ook een stuk warmer in de winter.

woensdag 4 april 2018

Intuitie gevoel

2e Paasdag besloot ik alvast mijn balkon leeg te halen voor de komende kluswerkzaamheden. Het stond en staat ingepland voor donderdag 5 april. Omdat ik geen zin had om s'avonds na mijn werk alles klaar te leggen werd ook gelijk maar het beschermplastic bij de diverse meubels gelegd. Het enige wat ik dan zou moeten doen als ze begonnen was het plastic overal overheen draperen. Ik had zo'n vreemd voorgevoel dat er iets zou gebeuren wat niet in de planning stond.

Dinsdagochtend werd ik al vroeg wakker want bouwlui zijn nu eenmaal ook vroeg. Ik had me net omgekleed toen ik merkte dat er iemand op mijn balkon probeerde te komen. Hij was daar met veel moeite en heel veel gereedschap al half op geklauterd. Ik de balkondeur open...'lukt het' Even was het stil en toen kwam ook het andere been over de balkonreling.

'Nou net mevrouw, te veel paaseitjes gegeten afgelopen weekend. Zou ik niet donderdag aan de beurt zijn. Ja dat klopt maar woning nummer 6 moest er plotseling tussendoor en nou heb ik geen ladder en u  bent de enige die ik op deze hoogte kan bereiken, zou ik...'

Tja, wat nu. Ik had die dag niet vrij gevraagd en om ze nou alleen te laten. Even de sleutel afgeven was wat mij betreft geen optie. Ik heb helaas al te veel werklui meegemaakt die daar te nonchalant overdoen en vervolgens kwam ik thuis terwijl mijn voordeur wagenwijd open stond of de ramen, meterkast en ga zo maar door. Ik zei dat ik naar mijn werk moest maar hij meldde gelukkig dat hij niet binnen hoefde te zijn en geen sleutel of iets dergelijks nodig had. Hij vertelde wat hij die dag ging doen en de rest zou op de afgesproken dag worden afgemaakt. Het daadwerkelijk frezen van de balkondeuren zou dan donderdag gebeuren.

Ach, waarom ook niet. Ik legde hem even uit wat ik had gedaan voor wat betreft isolatie en dat alles weg kon worden gehaald behalve natuurlijk het isolatiemateriaal zelf. Aangezien ik op de fiets maar 5 minuten van mijn werk afwoon kon ik in mijn pauze eens even gaan kijken. Hij was al helemaal klaar en de ramen die hij kon doen had hij al gedaan en de isolatieplaat zat er ook al in. Ik heb het geheel even staan bewonderen en toen ik de werkman weer tegen kwam ook even een complimentje gemaakt. Hij zei dat het nog niet helemaal klaar was, de balkondeuren, de klapramen en natuurlijk alles wat binnen nog moet worden afgewerkt zou donderdag gebeuren.

Wat was ik blij dat ik 2e paasdag toch even al ea  had gedaan. Ze zijn nu bezig met de woning van de bovenbuurman. (de werkman heeft zijn ladder weer terug) en morgen ben ik aan de beurt. Terwijl hun bezig zijn ben ik bezig met het in de grondverf zetten van mijn halletje. Vanochtend ben ik al een mooi eindje gekomen en ik zal daar morgenochtend mee verder gaan anders dan drentel ik maar om die werklui heen op deze manier kan ik ze mooi in de gaten houden zonder dat ik ze lastig val.

woensdag 28 maart 2018

De tijd vliegt

Zelfs voor mijn doen zit er een lange tijd tussen mijn laatste blog en deze. Ik schrijf meestal zo'n 2 a 3 blogs per week, afhankelijk of ik meen dat ik wat melden heb.
Deze keer had ik het gewoonweg te druk en gunde ik mezelf niet de tijd om even rustig te zitten en de blogs te schrijven. Wat is er allemaal gebeurt, nou genoeg kan ik je vertellen.

Allereerst is mijn persoonlijke groeiplan op  het werk besproken. Bij sommige punten had mijn manager een punt maar er waren ook dingen die werkelijk helemaal nergens op sloegen. Ik heb besloten om met die punten waar ik wat mee kan aan de slag te gaan en dan zien we wel waar het schip strand.

Op een gegeven moment bracht ze wederom naar voren dat ik soms wat 'nors' overkomen door mijn gezichtsuitdrukking en op dat moment dacht ik, nu is het genoeg en dat heb ik ook gezegd. Ik vindt het niet leuk dat ze daar elke keer op terug komt (bij elk jaargesprek wordt dit vermeld, heb je verdorie niet wat anders te melden) en ik meldde dat ik dit een zwaktebod vindt, dit is mijn gezicht en daar blijft het bij. Dat is iets wat ik niet kan veranderen, ja plastische chirurgie maar dat kan ze direct uit haar hoofd zetten. We hadden voor de rest een pittige discussie maar wel eentje waar ik verder mee kan. Ik ga daar mee aan de slag, vooral omdat ik weet dat ik zelf ook baat bij heb.

In dezelfde periode had ik ook een afspraak met mijn belastingadviseur en ondanks het feit dat ik eind vorig jaar een wat grotere aflossing heb gedaan in de hoop dat op die manier het mes aan twee kanten zou snijden, maandelijkse hypotheeklasten zouden dalen en ik zou niet hoeven bij te betalen is dat toch mislukt. Ik moet toch bijbetalen, wel geteld €180 euro. Gatverderrie maar dat is ook beter want dat betekent dat het goed met met me gaat. Ja, dames en heren dit heet omdenken. Tegelijkertijd heb ik de hypotheekrente laten aanpassen omdat ik al behoorlijk wat heb afgelost.  Het was nodig dat dit een keer gebeurde. De adviseur meldde dat hij wel ergere hypotheekbedragen heeft gezien dan de mijne, het is gelukkig een niet zo 'groot' (ik vindt het nog steeds enorm) bedrag meer namelijk €95.000

Vandaag had ik op mijn vrije dag een workshop Dementie Vriendelijk, het duurde een ochtend en was machtig interessant. Wij zijn als bedrijf een dementie en alzheimervriendelijke instelling. We verzorgen rondleidingen in ons museum en krijgen binnenkort een geheugenkabinet. Wat wij en alle instellingen  in mijn woonplaats die ermee te maken (dementie & alzheimer) hebben daarmee willen bewerkstelligen is dat de drempel om informatie te krijgen lager wordt, we worden een soort verwijsportaal. We helpen mensen met dementie en mantelzorgers om de eerste stap te zetten door informatie te geven en door te verwijzen naar een instantie die hun begeleidt in de alle fasen van die verschrikkelijke ziekte.

Dit was even in een notendop de afgelopen twee weken, het was druk, mijn hoofd zit vol met prikkels en daarom heb ik gelukkig van mijn overuren morgen een dagje vrij kunnen nemen zodat ik even weer kan bijkomen. Volgende week wordt het wederom een drukke week, de dubbele ramen worden geplaatst maar dat is een blog voor de volgende keer.




woensdag 14 maart 2018

De Bank

Vandaag zou hij komen, tussen 13.00 en 17.00 mijn nieuwe bank. Whoopie !! Sinds 20 december 2017 aan het wachten dus het werd ook tijd. Ik had maandag het nog resterende te betalen bedrag overgemaakt op mijn betaalrekening zodat daar genoeg saldo op stond en ook even gekeken of ik inderdaad dat bedrag ineens kon pinnen. De site van de (geld)bank was een beetje onduidelijk maar wat ik er van begreep zou ik dat bedrag ineens moeten kunnen pinnen.

Natuurlijk kwam de bank pas aan het eind van de middag, dat is normaal bij mij. Ik zal ook nooit eens als eerste op de lijst staan. Ik had daar al rekening mee gehouden omdat ik vermoedde dat dit het geval zou zijn vanwege het feit dat de bank vrij groot is en dus als laatste uit die bus zou moeten.

De twee mannen gingen voorzichtig te werk, ik had al enkele obstakels weggehaald en de bank paste tot op de millimeter door de gang. Snel werd hij in elkaar gezet, kussens erop en dat was het dan. Pinnen die hap....maar dat ging dus even mooi niet door. Hij weigerde, niet voldoende saldo. Aangezien ik toch echt nog geen 24 uur geleden het saldo had gecontroleerd wist ik dat dit niet het probleem zou moeten zijn.

De medewerker had een idee, eerst maar eens een kleiner bedrag, net iets meer dan de helft. Akkoord, doen we. Dit ging goed, vervolgens wilde ik het restant pinnen maar dat deed hij dan weer niet. Weer besloten we een kleiner bedrag te pinnen, vreemd genoeg ging dat wel weer. Uiteindelijk bleef er nog een bedrag over van €100 en dat weigerde mijn pin. De medewerker besloot even te overleggen met de 'baas' en er werd besloten mijn voorstel aan te nemen.

Morgenochtend zal ik even langs komen om alsnog de laatste €100 te pinnen. Ik snap er werkelijk helemaal niets van en zal ook zeker de bank om opheldering vragen. De twee mannen gingen weer weg en ik bewonderde mijn bank. Spullen werden opgeruimd, de oude poef is al naar de schuur verbannen, de stoel waar ik sinds half januari in bivakkeerde is weer terug op zijn oude plek. De verwijderde obstakels zijn weer op hun plek. De bank zit/ligt heerlijk. Ik ben er maar wat blij mee.

Het duurde even voordat ik hem bij elkaar had gespaard. Dit is de eerste keer dat ik zo'n dure bank heb gekocht. Normaal koop ik mijn meubilair bij Leen.bakker, Kwan.tum en ga zo maar en begrijp me niet verkeerd daar is helemaal niets mis mee. (sterker nog, daar koop ik nog steeds naar volle tevredenheid) Echter deze keer wilde ik toch eens een echte meubelzaak proberen.

De bank zal vanavond eens even heerlijk worden getest en morgenochtend rij ik wel even naar het bedrijf toe om het laatste gedeelte te betalen.