Ik had al aan het begin van dit jaar gemeld dat ik weer ging opletten met wat ik in mijn mond zou stoppen. Ik wilde vooral mijn suikerinname minderen. Aan het begin van dit jaar ben ik daar veel strenger op gaan letten, geen frisdrank meer, geen Caffe Latte van de kantine meer en geen snoep meer uit de gezamenlijke snoeppot op het werk. Het resultaat tot nu toe is dat ik inmiddels 3 kg kwijt ben en een stuk rijker in mijn portemonnee.
Het is dus gebleken dat ik eigenlijk best veel aan lekker snacks uitgaf en dan bedoel ik niet eens de vette hap maar gewoon snoepje hier, snoepje daar. Snickertje hier, marsje daar enzovoort. Ik ben niet ineens helemaal cold-turkey gegaan. Ik mag van mijzelf best nog wel eens een koekje of iets anders lekkers maar niet meer alle dagen van de week want daar ben ik inmiddels achter ik had de teugels wel weer enorm laten vieren. Je denkt er toch snel vrij gemakkelijk over, ach meid het is maar 1 dingetje wat kan dat voor een kwaad maar aan het eind van de week zijn dat wel heel veel lekkere dingetjes die je naar binnen hebt gewerkt. (de gezegde pondje kontje is in mijn geval de harde werkelijkheid)
Gedurende de gehele maand zat ik lekker onder mijn wekelijkse boodschappen budget. Ik haal immers geen koekjes (of andere suiker gevulde snacks) meer in huis. Ik heb een rol koekjes in de voorraadkast die in de schuur staat, die rol staat er nu inmiddels 4 weken en is nog niet aangebroken. (ook mijn bezoek hoefde niet)
Gemiddeld gaf ik zo'n €25 euro uit ipv de normale €30 aan boodschappen, gisteren waren er echter zoveel goede aanbiedingen die ik niet kon laten staan en was mijn resultaat €37 euro en daar zaten geen snacks bij. De koffie die ik altijd drink was in de aanbieding (2 pakken), de ranja (slimpie, 2 flessen) die ik nu drink was ook in de aanbieding. De ranja is volgens het etiket zonder suiker (wel zoetstoffen) wat ik overigens niet helemaal geloof maar goed om nu de hele tijd water en thee te drinken, blegh. Af en toe een glas ranja is heerlijk, vooral de bosvruchtensmaak is erg lekker.
Al met al is het dus nu de bedoeling dat ik slanker wordt en mijn portemonnee een heel klein beetje dikker, wat een heerlijk combinatie.
zaterdag 30 januari 2016
maandag 25 januari 2016
Klein Protest
Ik woon sinds ongeveer 1,5 jaar nu in mijn nieuwe huisje en dat bevalt me uitstekend. Het feit dat ik tegenover een overheidsinstantie woon die een behoorlijk groot aantal personeel heeft rondlopen vind ik ook niet erg, beetje leven in de brouwerij. Vergeleken met de sociale huurflat waar ik vandaan kwam is dit heerlijk rustig. Er is echter toch een dingetje, heel veel personeel komt met de fiets (hartstikke goed, goed voor het milieu enz) maar die fietsen worden werkelijk overal neergezet. Helaas is hun fietsenstalling niet toereikend voor het aantal fietsers dat er gebruik van maakt. Recentelijk hebben ze de capaciteit verhoogd en nog is het niet genoeg.
De afgelopen tijd merkte ik dat er een fiets en soms meerdere fietsen bij ons bij de voordeur werden neergezet. Als ik bezoek kreeg kon die hun fiets niet eens kwijt. Eerst dacht ik nog dat het bezoek betrof voor mijn medebewoners maar ik had al gauw in de gaten dat dit niet het geval was. Het fietsenrek van ons appartementencomplex werd geschilderd en diezelfde fiets was tegen ons net mooi geschilderde fietsenrek aangezet. Ik zag hem nog weglopen naar de overkant maar was helaas te laat om hem persoonlijk daarover aan te spreken. Ik heb de fiets opgepakt en aan de overkant neergezet, hopelijk zou het kwartje vallen. Ik heb de fiets daarna niet meer bij ons gezien.
In overleg met de VVE heb ik een briefje opgehangen en de VVE zou contact zoeken met de 'buurman' want volgens de voorzitter liep het weer de spuigaten uit. Hij had ook al een paar fietsen verwijderd voor zijn ingang. Nu is men aan de overkant sinds kort fanatiek bezig om alle fietsende werknemers te melden dat er niet kriskras overal fietsen mogen neergezet worden maar helaas het is nu nog erger dan voorheen. Omdat werknemers hun fiets niet meer mogen neerzetten op het 'overlooppunt' nadat hun reguliere stalling vol zit, zetten ze het nu massaal bij ons neer. (massaal is overdreven maar you get the point)
Toevallig zag ik mijn buurvrouw ook al een fiets bij de overbuurman 'dumpen' en ook ik heb er al weer een verwijderd. De buurvrouw is het zo zat dat die de fietsen inmiddels in de bosjes zet. Ik zet ze nog netjes neer bij de ingang zodat de eigenaren hun fiets gemakkelijk terug kunnen vinden. Het briefje heb ik maar weer opgehangen, hopelijk krijgen ze het nu door dat het niet de bedoeling is hun fietsen op ons PRIVE terrein neer te zetten. We wachten maar af.
De afgelopen tijd merkte ik dat er een fiets en soms meerdere fietsen bij ons bij de voordeur werden neergezet. Als ik bezoek kreeg kon die hun fiets niet eens kwijt. Eerst dacht ik nog dat het bezoek betrof voor mijn medebewoners maar ik had al gauw in de gaten dat dit niet het geval was. Het fietsenrek van ons appartementencomplex werd geschilderd en diezelfde fiets was tegen ons net mooi geschilderde fietsenrek aangezet. Ik zag hem nog weglopen naar de overkant maar was helaas te laat om hem persoonlijk daarover aan te spreken. Ik heb de fiets opgepakt en aan de overkant neergezet, hopelijk zou het kwartje vallen. Ik heb de fiets daarna niet meer bij ons gezien.
In overleg met de VVE heb ik een briefje opgehangen en de VVE zou contact zoeken met de 'buurman' want volgens de voorzitter liep het weer de spuigaten uit. Hij had ook al een paar fietsen verwijderd voor zijn ingang. Nu is men aan de overkant sinds kort fanatiek bezig om alle fietsende werknemers te melden dat er niet kriskras overal fietsen mogen neergezet worden maar helaas het is nu nog erger dan voorheen. Omdat werknemers hun fiets niet meer mogen neerzetten op het 'overlooppunt' nadat hun reguliere stalling vol zit, zetten ze het nu massaal bij ons neer. (massaal is overdreven maar you get the point)
Toevallig zag ik mijn buurvrouw ook al een fiets bij de overbuurman 'dumpen' en ook ik heb er al weer een verwijderd. De buurvrouw is het zo zat dat die de fietsen inmiddels in de bosjes zet. Ik zet ze nog netjes neer bij de ingang zodat de eigenaren hun fiets gemakkelijk terug kunnen vinden. Het briefje heb ik maar weer opgehangen, hopelijk krijgen ze het nu door dat het niet de bedoeling is hun fietsen op ons PRIVE terrein neer te zetten. We wachten maar af.
zaterdag 23 januari 2016
Kamperen
In mijn vorige blog meldde ik dat ik een enorme hekel aan kamperen had. Ik heb daar eens over nagedacht, waarom heb ik daar nou zo'n een hekel aan. Kamperen is goedkoper dan een hotel dus waarom wil ik dat niet.
Toen ik klein was gingen we nog wel eens met de hele familie kamperen. Ik weet nog dat we een keer zijn gaan kamperen in NL en dat het werkelijk de hele vakantie (2 weken) met bakken uit de lucht kwam vallen, oh wat hadden we een lol. Ik kon werkelijk geen bordspel meer zien na die vakantie.
Vroeguh was alles beter zegt men vaak, nou ik kan je vertellen de campings die ik in mijn jeugd heb bezocht niet. De toiletrol-onder-de-arm camping vond ik een ramp. Je moest bijvoorbeeld een keer heel nodig en net op dat moment was alles bezet. Wat ook wel eens gebeurde was dat ik op het toilet het nodige lawaai (en laten we eerlijk wezen dat overkomt iedereen wel eens) aan het produceren was en ik kon op dat moment wel door de grond zakken. Ik bleef dan lang genoeg zitten om er zeker van te zijn dat de mensen die op het moment-supreme aanwezig waren inmiddels al lang weer vertrokken waren.
Ik kan me nog een kampeer trip herinneren met het sport elftal waarin ik me dat jaar bevond en het was een ramp, het weer zat niet mee. (en toch was het ook wel weer gezellig hoor) We lagen met ongeveer 20 vrouwen in een hele grote tent, luchtbedden, slaapzakken. Je kunt je voorstellen dat het een compleet kippenhok was.
Ik lag naast mijn beste vriendin die ik (helaas voor haar) midden in de nacht wakker maakte omdat ik het zo koud had dat ik de slaap niet kon vatten. Zij had het warm genoeg en trok haar joggingbroek uit die ik vervolgens weer aantrok. (de lieverd) De volgende ochtend bleek ik naar het einde van de tent te zijn afgedreven omdat de tent niet helemaal waterdicht bleek te zijn en er die nacht zoveel regen was gevallen dat de grasmat waar we op stonden het niet meer aankon. Ik kan je vertellen wakker worden terwijl je tegen het tentdoek aan dobbert met je luchtbed is een rare gewaarwording.
Ik herinner me ook nog een tripje, weliswaar niet in een tent maar in een blokhut (was het eigenlijk ook niet, bouwkeet is een beter woord) die ik maakte met mijn klas van de basisschool. Jongens en meisjes gescheiden natuurlijk en de jongens vonden het erg leuk om midden in de nacht met hun voeten tegen de muur te gaan bonken. Niemand van de meiden durfde het aan om hier wat van te zeggen, ik ook niet maar toen ik werkelijk mijn bed uit bonkte (stapelbedden die tegen een houten wandje aan stonden) ging ik woest verhaal halen. Ik moet zeggen, het was gelijk stil, ik maakte blijkbaar indruk.
De weinige kampeer trips die ik heb gemaakt waren geen groot succes. Het waren geen complete rampen maar om nu spontaan een kampeer vakantie te boeken vind ik nog een te grote stap.
Toen ik klein was gingen we nog wel eens met de hele familie kamperen. Ik weet nog dat we een keer zijn gaan kamperen in NL en dat het werkelijk de hele vakantie (2 weken) met bakken uit de lucht kwam vallen, oh wat hadden we een lol. Ik kon werkelijk geen bordspel meer zien na die vakantie.
Vroeguh was alles beter zegt men vaak, nou ik kan je vertellen de campings die ik in mijn jeugd heb bezocht niet. De toiletrol-onder-de-arm camping vond ik een ramp. Je moest bijvoorbeeld een keer heel nodig en net op dat moment was alles bezet. Wat ook wel eens gebeurde was dat ik op het toilet het nodige lawaai (en laten we eerlijk wezen dat overkomt iedereen wel eens) aan het produceren was en ik kon op dat moment wel door de grond zakken. Ik bleef dan lang genoeg zitten om er zeker van te zijn dat de mensen die op het moment-supreme aanwezig waren inmiddels al lang weer vertrokken waren.
Ik kan me nog een kampeer trip herinneren met het sport elftal waarin ik me dat jaar bevond en het was een ramp, het weer zat niet mee. (en toch was het ook wel weer gezellig hoor) We lagen met ongeveer 20 vrouwen in een hele grote tent, luchtbedden, slaapzakken. Je kunt je voorstellen dat het een compleet kippenhok was.
Ik lag naast mijn beste vriendin die ik (helaas voor haar) midden in de nacht wakker maakte omdat ik het zo koud had dat ik de slaap niet kon vatten. Zij had het warm genoeg en trok haar joggingbroek uit die ik vervolgens weer aantrok. (de lieverd) De volgende ochtend bleek ik naar het einde van de tent te zijn afgedreven omdat de tent niet helemaal waterdicht bleek te zijn en er die nacht zoveel regen was gevallen dat de grasmat waar we op stonden het niet meer aankon. Ik kan je vertellen wakker worden terwijl je tegen het tentdoek aan dobbert met je luchtbed is een rare gewaarwording.
Ik herinner me ook nog een tripje, weliswaar niet in een tent maar in een blokhut (was het eigenlijk ook niet, bouwkeet is een beter woord) die ik maakte met mijn klas van de basisschool. Jongens en meisjes gescheiden natuurlijk en de jongens vonden het erg leuk om midden in de nacht met hun voeten tegen de muur te gaan bonken. Niemand van de meiden durfde het aan om hier wat van te zeggen, ik ook niet maar toen ik werkelijk mijn bed uit bonkte (stapelbedden die tegen een houten wandje aan stonden) ging ik woest verhaal halen. Ik moet zeggen, het was gelijk stil, ik maakte blijkbaar indruk.
De weinige kampeer trips die ik heb gemaakt waren geen groot succes. Het waren geen complete rampen maar om nu spontaan een kampeer vakantie te boeken vind ik nog een te grote stap.
woensdag 20 januari 2016
Budgettering
Ik let op het geld dat ik uitgeef, kijk regelmatig op mijn bankrekening en weet redelijk goed wat ik krijg en wat er wordt uitgegeven. Ik ben echter niet fanatiek, tenminste dat dacht ik. Afgelopen week viel ik midden in een gesprek tussen twee collega's die het hadden over het feit dat de maand toch langer duurt dan het salaris toereikend is. Een meldde dat ze constant toch een bedragje van haar spaarrekening af moet halen om rond te komen. Dat verhaal heeft meerdere lagen waar ik hier niet op inga en dat de maand soms langer duurt dan dat zij salaris heeft snap ik ook. De andere collega heeft min of meer eenzelfde situatie als ondergetekende en komt ook regelmatig niet uit.
Ik meldde dat ik het goed kan rooien met mijn salaris en toen kreeg ik de opmerking dat dit komt omdat ik goed met geld kan omgaan. Ik stond met mijn oren te klapperen, ik goed met geld, ik let op en wat ik niet heb kan ik ook niet uitgeven. Ik weet waar mijn prioriteiten liggen, de belangrijkste zijn een dak boven je hoofd (en die houden), G-W-L zodat je een beetje fatsoenlijk in je huisje kunt leven en natuurlijk eten. (anders heb je niet zoveel aan je huis als je aan het verhongeren bent) De rest hoe 'noodzakelijk' soms is bijzaak, alhoewel nu ik erover na denk, sommige verzekeringen zijn handig en ook wettelijk verplicht.
Toch was ik verbaasd, de collega die zich in min of meer in dezelfde situatie als ik bevindt leeft toch echt niet op grote voet, voor zover ik weet doet ze geen rare dingen dus waarom dan toch. Ik vermoed dat ze van die verborgen uitgaven heeft, die je pas opmerkt op het moment dat je de uitgaven noteert. Dit heb ik ook een hele poos gedaan en nog steeds maak ik maandelijks een globaal overzicht van mijn uitgaven.
Ik budgetteer in mijn hoofd, zo zorg ik ervoor dat mijn boodschappen gemiddeld €30,00 per week zijn, soms is het meer soms is het minder maar over het algemeen kom ik in de buurt van zo'n €120,00 euro per maand uit. De rest van de week moet ik het doen met €40,00, die besteed ik aan bijvoorbeeld de kapper, cadeautjes en andere non-food artikelen. Ik pin dit contant en als het op is ben ik soms zeer creatief met oplossingen. Ik besteed vrij weinig aan kleding en/of schoenen. Ik ga nauwelijks uit (huismus), leen via de bibliotheek soms een goede film en geniet daar al van. Ik neem mijn eigen lunch mee en ga niet naar de bedrijfskantine.
Wanneer ik uit eten ga heb ik meestal via een site een kortingsbon kunnen regelen en/of kopen zodat ik ook hier niet het volle pond betaal. Ik hoef ook niet alle gadgets die er op dit moment zijn, diegene die nuttig zijn wil ik nog weleens kopen maar dan houdt het ook op. In 2015 heb ik bijvoorbeeld mijn eerste smartphone via een abonnement 'gekregen' en het valt me op dat ik dat ding elke twee dagen moet opladen terwijl mijn oude model er tenminste een week zo niet langer overdeed. Ik ga niet elk jaar op vakantie maar als ik ga dan zorg ik ervoor dat ik in een hotel zit (heb een gruwelijke hekel aan kamperen) is wat duurder maar zoals ik al zei, ik ga niet ieder jaar.
Nu vraag ik me af, betekent dit nu dat ik goed met geld kan omgaan. Ik vindt van niet, dit is in mijn ogen bewust met geld omgaan en het zal zeer zeker niet altijd goed zijn maar ik doe mijn best. Rijk qua geld ben ik niet maar tevreden ben ik wel.
Ik meldde dat ik het goed kan rooien met mijn salaris en toen kreeg ik de opmerking dat dit komt omdat ik goed met geld kan omgaan. Ik stond met mijn oren te klapperen, ik goed met geld, ik let op en wat ik niet heb kan ik ook niet uitgeven. Ik weet waar mijn prioriteiten liggen, de belangrijkste zijn een dak boven je hoofd (en die houden), G-W-L zodat je een beetje fatsoenlijk in je huisje kunt leven en natuurlijk eten. (anders heb je niet zoveel aan je huis als je aan het verhongeren bent) De rest hoe 'noodzakelijk' soms is bijzaak, alhoewel nu ik erover na denk, sommige verzekeringen zijn handig en ook wettelijk verplicht.
Toch was ik verbaasd, de collega die zich in min of meer in dezelfde situatie als ik bevindt leeft toch echt niet op grote voet, voor zover ik weet doet ze geen rare dingen dus waarom dan toch. Ik vermoed dat ze van die verborgen uitgaven heeft, die je pas opmerkt op het moment dat je de uitgaven noteert. Dit heb ik ook een hele poos gedaan en nog steeds maak ik maandelijks een globaal overzicht van mijn uitgaven.
Ik budgetteer in mijn hoofd, zo zorg ik ervoor dat mijn boodschappen gemiddeld €30,00 per week zijn, soms is het meer soms is het minder maar over het algemeen kom ik in de buurt van zo'n €120,00 euro per maand uit. De rest van de week moet ik het doen met €40,00, die besteed ik aan bijvoorbeeld de kapper, cadeautjes en andere non-food artikelen. Ik pin dit contant en als het op is ben ik soms zeer creatief met oplossingen. Ik besteed vrij weinig aan kleding en/of schoenen. Ik ga nauwelijks uit (huismus), leen via de bibliotheek soms een goede film en geniet daar al van. Ik neem mijn eigen lunch mee en ga niet naar de bedrijfskantine.
Wanneer ik uit eten ga heb ik meestal via een site een kortingsbon kunnen regelen en/of kopen zodat ik ook hier niet het volle pond betaal. Ik hoef ook niet alle gadgets die er op dit moment zijn, diegene die nuttig zijn wil ik nog weleens kopen maar dan houdt het ook op. In 2015 heb ik bijvoorbeeld mijn eerste smartphone via een abonnement 'gekregen' en het valt me op dat ik dat ding elke twee dagen moet opladen terwijl mijn oude model er tenminste een week zo niet langer overdeed. Ik ga niet elk jaar op vakantie maar als ik ga dan zorg ik ervoor dat ik in een hotel zit (heb een gruwelijke hekel aan kamperen) is wat duurder maar zoals ik al zei, ik ga niet ieder jaar.
Nu vraag ik me af, betekent dit nu dat ik goed met geld kan omgaan. Ik vindt van niet, dit is in mijn ogen bewust met geld omgaan en het zal zeer zeker niet altijd goed zijn maar ik doe mijn best. Rijk qua geld ben ik niet maar tevreden ben ik wel.
zondag 17 januari 2016
Koude rubbers
Toen ik vanochtend een oog open kreeg zuchtte ik eens diep, ik had de avond ervoor eens goed tegen mezelf gesproken dat ik zou gaan sporten dus met veel tegenzin stapte ik uit mijn warme bed.(ik had toch zo'n zin om te sporten, joh) Eenmaal aangekleed ging ik op weg naar mijn auto, verhip het heeft gesneeuwd. De sneeuw was nou niet dusdanig dat je er wat mee kon, het is een laagje van helemaal niets maar goed het is sneeuw. Ik probeerde mijn auto in te komen en dat ging tot mijn grote schrik niet, alles zat vastgevroren. Ik durfde niet heel hard te gaan trekken want dan trok ik de rubbers kapot, wat nu. Aangezien elk nadeel ook z'n voordeel heeft besloot ik in al mijn wijsheid om dan maar niet gaan sporten als de weergoden mij al niet gunstig gestemd zijn dan..(oh, wat een heerlijk smoesje)
De buurvrouw kwam zonder problemen in haar auto, wel potverdrie waarom ik dan niet. Ik zag echter het probleem al, ik had mijn auto precies tegenover een doorgang gezet waar de koude wind heerlijk vrij spel heeft gehad en daar tegen waren mijn autorubbertjes niet bestand, ach dan maar niet sporten, oh oh wat errug zeg.
Eenmaal terug in huis besloot ik op zoek te gaan naar een stickie (nee, geen joint) dat je kunt gebruiken voor het insmeren van de rubbers. Ik had hem toch ergens....ea werd uit de kasten gehaald en ja hoor, achteraan in een bakkie lag het stickie (nee, ik al toch gezegd geen joint) Ik moet echter wachten totdat mijn auto is ontdooit en dan kan ik het pas toepassen. Even snel googlen of er ook andere oplossingen zijn en wat blijkt WB.40 is ook een goede oplossing is, dus als het stickie niet werkt dan kan ik nog altijd de WB.40 olie gebruiken.
Twee piepkleine in het roze geklede buurmeisjes kwamen ook naar buiten. Ik observeerde ze vanuit mijn woonkamer, de een heeft al een keer sneeuw gezien maar de jongste dus niet. Die was helemaal verbouwereerd, die stond maar naar de grond te staren en liep voorzichtig heen en weer alsof ze het niet helemaal vertrouwde. Ze vond het maar niets, ik kan het haar niet kwalijk nemen als je dan toch een keer sneeuw moet zien dan moet er ook een goede pak liggen maar dat was helaas niet het geval deze ochtend.
Sneeuw is mooi als het valt, als het maagdelijk op de grond ligt zonder allerlei voetstappen erin maar daarna is het werkelijk walgelijk. Blubber, glad, smerig. Het liefste zie ik het vallen en dan op miraculeuze wijze weer verdwijnen.
De buurvrouw kwam zonder problemen in haar auto, wel potverdrie waarom ik dan niet. Ik zag echter het probleem al, ik had mijn auto precies tegenover een doorgang gezet waar de koude wind heerlijk vrij spel heeft gehad en daar tegen waren mijn autorubbertjes niet bestand, ach dan maar niet sporten, oh oh wat errug zeg.
Eenmaal terug in huis besloot ik op zoek te gaan naar een stickie (nee, geen joint) dat je kunt gebruiken voor het insmeren van de rubbers. Ik had hem toch ergens....ea werd uit de kasten gehaald en ja hoor, achteraan in een bakkie lag het stickie (nee, ik al toch gezegd geen joint) Ik moet echter wachten totdat mijn auto is ontdooit en dan kan ik het pas toepassen. Even snel googlen of er ook andere oplossingen zijn en wat blijkt WB.40 is ook een goede oplossing is, dus als het stickie niet werkt dan kan ik nog altijd de WB.40 olie gebruiken.
Twee piepkleine in het roze geklede buurmeisjes kwamen ook naar buiten. Ik observeerde ze vanuit mijn woonkamer, de een heeft al een keer sneeuw gezien maar de jongste dus niet. Die was helemaal verbouwereerd, die stond maar naar de grond te staren en liep voorzichtig heen en weer alsof ze het niet helemaal vertrouwde. Ze vond het maar niets, ik kan het haar niet kwalijk nemen als je dan toch een keer sneeuw moet zien dan moet er ook een goede pak liggen maar dat was helaas niet het geval deze ochtend.
Sneeuw is mooi als het valt, als het maagdelijk op de grond ligt zonder allerlei voetstappen erin maar daarna is het werkelijk walgelijk. Blubber, glad, smerig. Het liefste zie ik het vallen en dan op miraculeuze wijze weer verdwijnen.
Abonneren op:
Posts (Atom)